Page 98

( ۹۷ ) این صنعت یعنی حسن که معشوقۀ روح ماست دو نوع میباشد یکی حسن خدا دادی که اثر صنعتکار حقیقی است مانند محاسن طبیعت، ودیگری صنعت بشری است که زاده روح بشر است . از آنجا که روح انسانی بمحاسن طبیعت اکتفا نکرده یعنی آنرا برای غذای معنوی خود کافی ندیده است لذا باهمان قدرتی که صانع حقیقی در او آفریده محاسن دیگری بر طبیعت افزوده است چنانکه در ابتدا بتقلید محاسن طبیعت پرداخته و بعد پیرایه ها و جلوه های زیادی بدان محاسن علاوه کرده وشکلهای جاذبتر و رنگهای دل رباتر بدان داده است وازین کوشش دا ئمی روح انسانی در جستجوی غذای خود یعنی حسن مطلق ، صنایع مستظرفه مانند نقاشی، موسیقی، مجسمه سازی ، معماری وشعر بوجود آمده است . پس صنعت و صنایع مستظرفه زادۀ بشریت است و با آن هم خواهد مرد و چنان که گفتیم صنعت عین حسن و حسن هم عین صنعت است بهمین مناسبت هم می توانیم بگوئیم که صنایع مستظرفه عبارت از حسن مجسم میباشد . ( ایران شهر )