Page image — the source of record
Machine transcription
۴۵
چندانکه در محافل دانشمندان نشستی زبان از سخن بستی
باری پدرش گفت ای پسر تو نیز آنچه دانی
چرا نگوئی گفت ترسم که پرسند از آنچه ندانم
قطعه
و شرمساری برم
آن شنیدی که صوفی میکوفت زیر نعلین خویش میخی چند
آستینش گرفت سرهنگی که بیا نعل بر ستورم بند
آدمیت
تن آدمی شریف است بجان آدمیت نه همین لباس زیباست نشان آدمیت
اگر آدمی بچشم است و زبان و گوش و بینی چه میان نقش دیوار و میان آدمیت
خور و خواب و خشم و شهوت شغب است و جهل و ظلمت حیوان خبر ندارد ز جهان آدمیت
بحقیقت آدمی باش و گرنه مرغ باشد که همان سخن بگوید بزبان آدمیت
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.