Page image — the source of record
Machine transcription
٢٦ افزون بزرگ
کسی کز نژاد بزرگان بود زپیشی نماند سترگ آن بود
قبیضه اوردگار کسی کو بساید بعنان و رکیب نباید که گیرد بجانه شکیب
که چون کاهلی پیشه گیرد جوان بماند همش پست و تیره روان(۱)
همین رنج بر خویشتن برنهیم ازان به که کیستی دشمن دهیم
شجاعت و جنگجونی
میا بها به بندیم و هم آوردیم چو باید که کشور بجنگ آوریم
سرا خود چو پر هتری بگذرد روزگار چه در سور میرو چه در کار زار
به دشمین هر آنکس که بنمود پشت شود زان سپس روزگارش زشت
دلیری زهمت بسیار بودن بود دلاور سزای ستودن بود
ناورد = جنگ = نبرد چو رزم آیدت پیش هشیار باش تنت را ز دشمن نگهدار باش
هجیا = حرب = کارزار چو بد خواه پیش تو صف بر کشید ترارای و آرام باید گزید
چو بینی با آورد کس هم نبرد نباید که گردد ترا روی زرد
تو پیروزی از پیشه سستی کنی سرت پست گردد و چو هستی کنی
گراوتیزند گردد تو زوبر مگرد همشیوا ریاران گزین در نبرد
(۱) نه ـ طبیعت.
یارای دل را در هنگام جنگ
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.