Machine transcription
٢٥
یکی پاک دستورپشش بپای باد و بدین شاه را رهنمای
مرا خیره گشتی سر از فر شاه وز ان ژنده پیلان چندان سپاه
چو آنچهره خسروی دیدمی از ان نامداران بپرسیدمی
که این چرخ و ماهست ویا تاج و گاه ستاره است پیش اندرش یا سپاه
یکی گفت این شاه روم است و هند زقنوج تا پیش دریای سند
در ایران و توران و را بنده اند برای و بفرمان او زنده اند
بیار است روی زمین را بداد بپرداخت از ان تاج برسر نهاد
جهاندار محمود شاه بزرگ بآبشخور آرد میش و گرگ
زکشمیر تا پیش دریای چین برو شهریاران کنند آفرین
چو کودک لب از شیر مادر شست بگهواره محمود گوید نخت
تو نیز آفرین کن که گوینده بد و نام جاوید جوینده
نه پیچد کسی سر ز فرمان اوی نیار د گذشتن ز فرمان اوی
کوشش
برنج اندرست ایخرد مند گنج نیابد کسی گنج نا برده رنج
بیا تا جهان را ببد نسپریم بکوشش همه دست یکی دهیم
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
