Page 351

(٣٤٦) شاهد آن نیست که دارد لب لعل و خط سبز شاهد آن نیست که این دارد و آنی دارد و سلمان این مسئله را حسن تخصیص بخشید که حضرت خواجه اعم و اشمل نموده شاهد آن نیست که موئی و میانی دارد بنده طلعت آن باش که آنی دارد بلکه تا این حدود قناعت نداشته خوشتر و شسته تر میروند. بیت هزار نکته درین کار و بار دلداریست که نام آن نه لب و لعل و خط زنگاریست البته عاشقی که از معاشقه شخصاً حظ اوقات و لطفی بهم میرساند عموماً پاکانه فطرت انسانیت دیگران را به اخذ لذت آن ترغیب میدهد این شیوه را اینک به پیرایه لطیفه و عجیبه اظهار میدارد. مصلحت دید من آنست که یاران همه بگذارند و سر زلف نگاری گیرند شهری از بهر نگار و ز هر طرف نگاری یار اصلای عشق است گر میکند کاری و این جذبه سخن قابل غور است که میگوید ای یاران کار می اگر لایق کردن باشد همین عشق است و بس ، و چون عاشق بتصور وصل بخاطر میرسد جذبات و خوشیها علیحده بخیال خود می آرد اینست که میخواهد معشوقه را بطرح طرح آراسته پابیند یعنی گل فشان و زیور پوش بر تختی