Page 330

(٣٢٥) ما در پیاله عکس رخ یار دیده ایم ای بیخبر ز لذت شرب مدام ما ساقیا برخیز و در ده جام را خاک بر سر کن غم ایام را گرچه بد نامیست نزد عاقلان ما نمیخواهیم ننگ و نام را تا ز میخانه و می نام و نشان خواهد بود سر ما خاک ره پیر مغان خواهد بود حلقه پیر مغانم ز ازل در گوش است ما همانیم که بودیم و همان خواهد بود بر سر تربت ما چون گذری همت خواه که زیارت گه رندان جهان خواهد بود عاقبت منزل ما وادی خاموشان است حالیا غلغله در گنبد افلاک انداز حاصل کار گه کون مکان اینهمه نیست باده پیش آر که اسباب جهان اینهمه نیست ساقی بیار باده و با مدعی بگو انکار ما مکن که چنین جام جم نداشت خوش وقت رند و مست که دنیا و آخرت از دست داد و هیچ غم بیش و کم نداشت ما می به بانگ چنگ و مرو نی مخوریم بس دیر شد که گنبد چرخ این صدا نداشت سر خدا که عارف سالک بکس نگفت در حیرتم که باده فروش از کجا شنید ساقی بیا که عشق ندا میکند بلند کان کس که گفت قصه ما هم زما شنید من ترک عشق و بازی ساغر نمیکنم صد بار توبه کردم و دیگر نمیکنم من رند و عاشق و انگاه توبه استغفر الله استغفر الله گل دوم حصه دوم تحفه اکبری ۱۲۰۰ چشم