Page 331

(٣٢٦) ما زهد و تقوی کمتر شناسیم یا جام باده یا قصه کوتا ه شراب عیش نهان چیست بی بنیادا زدیم بر صف رندان هرانچه باداباد سخن درست بگویم نمیتوانم دید که میخورند حریفان من نظارە کنم گدائی مکده ام لیک وقت مستی بین که ناز بر فلک و حکم برستاره کنم نه قاضیم نه مدرس نه محتسبم نه فقیہ مرا چکار که منع شراب خوارہ کنم با من دلنشین خیز سوی میکده آی تا به بینی که در آن حلقه چه صاحب جائیم ای خوشا حالت آنمست که تا حشر حریف سر و دستار نداند که کدام اندازد خوشتر انکر می جام چه خواهد بودن چون خبر نیست که انجام چه خواهد بودن پیر میخانه چه خوش گفت معما دوش از خط جام که فرجام چه خواهد بودن باده خود غم مخور و پند مقلد مشنو، اعتبار سخن عام چه خواهد بودن غم دنیای دنی چند خوری باده مخور حیف باشد دل دانا که مشوش باشد ساقی بیا که شد قدح لاله پر زمی طامات تا بچند و خرافات تا بکی شیخم به طنز گفت حرامست می مخور گفتم برو که گوش بهر خر نمیکنم که برد ها به نزد شاهان زمن گدا پیام که بکوی میفروشان دو ہزار جم بکجا صبح است ژاله میچکد از ابر بهمنی برگ صبوح ساز و بده جام کمینی س ح سس