Page 329

(٣٦٤) سقف بشکافیم و یک جهان نوی بکار وى کار آریم بالین حضرت خواجه این جمله خیالات را بهر موقعش به انچنان نشاطی و آراستگی و جوش و خروشی جلوه بیان مینمایند چنانچه حقیقتاً هوهو در دل و دماغ یک ازاده و شیر مستی تولید میکند، بلی دلا، ازین مبحث میگذریم که آیا بیانات خواجه در بارهٔ می محبت و معرفت حضورست یا آب انگور بلکه در هر دو نکته هستی و مستی آشکارست و اینجا مقصد ما تنها به لفظ مستی ست ، . ۰ بیا تا گل برافشانیم و می در ساغر اندازیم فلک را سقف بشکافیم و طرح نو در اندازیم اگر غم لشکر انگیزد که خون عاشقان ریزد من و ساقی بهم سازیم و بنیادش براندازیم چو در دست است خوتونیم ن مطرب یک ده و بی که د افشان غزل خوانیم و پاکوبا سر اندازیم نگاهی آن زمانیکه رندی بوجد آمده با ین خیال زمزمه ها میکند و بهر طرف دست ها می افشاند و زمین را بار بار بپای می کوبد و بپ و راست سر و گردن را حرکت ها میدهد، بی گمان که شعار فوق تصویر همان عالم مستی و ذوق را به تصور می آرد، ... ساقی بنور باده برافروز جام ما مطرب بگو که کار جهان شد بکام ما کلیات حصۀ دوم صفحه الخ ۱۳۰۰ مجیدیه