Page 307

(۳۰۲) فریب جهان قصه روشن است به باین بازیچه نباید شب بستن است همان مرحله است این بیابان دور که گم شد در و لشکر سلم و تور همان منزل است این جهان خراب که دید است ایوان افراسیاب چه خوش گفت جمشید با تاج و گنج که یک جو نیر زد سرای سپنج مغنی کجائی به گلبانگ رود بیا یاد آور آن خسروانی سرود مغنی بزن چنگ بر ارغنون ببر از دلم فکر دنیای دون چنان برکش آهنگ این داودی که ناهید چنگی برقص آوری مغنی دف و چنگ سازده بیاران خوش نغمه آواز ده مغنی کجائی نوائی بزن به یکنالی او دوتائی بزن بیا ساقی این نکته بشنو ز نی که یک جرعه می به زدیهیم کی بیا ساقی آن آب اندیشه سوز اگر شیر نوشد شود بیشه سوز بیا ساقی آن آتش تابناک که زردشت میجو یدش بر خاک بده تا بگویم ز آواز نی که جمشید کی بود و کاؤس کی می ده که بد نام خواهم شدن خراب می و جام خواهم شدن بیا ساقی می که تا دم زنیم قلم بر سر هر دو عالم زنیم ح د وم سراج الا خبار ۲۱۴ عقرب