Page 308

(۳۰۳) سبک باش رطل گرانم بده دگر فاشس نتوان نهانم بده که این چرخ و این انجم و آبنوس بسی یاد دارد ز بهرام و طوس بده ساقی آن آب افسرده را بیا زنده ساز این دل مرده را که هر پاره خشتی که بر منظریست سر کیقبادی و اسکندریست هران گل که در گلستانی بود مه عارض دلستانی بود هران شاخ سروی که در گلشنی است قد دلبر و زلف سیمین تنیست حضرت خواجه اگر چه در مثنوی و قصیده از اساتذه باز نمانده ولی حقیقتاً در طرز غزل خاطر خواه اعجاز نمائی دارند و محققی که در عالم وجدان امروز کسی را با او درین مرحله قوه دعویٰ همسری نیست، اگرچه در متوسطین و متاخرین بزم آرا بان غزل هستند، اما بحسن قبول و دلبری این سخن اند که از روش حضرت خواجه دیگران بهره نبرده اند! رواست صائب اگر نیست از روی تتبع غزل خواجه گرچه بی ادبیست صائبی توان کرد به تکلیف عزیزان و در ظرف خواجه شدن بی بصری بود چو شعر حافظ شیراز انتخاب ندارد