Page 268

(٢٦٣) مطربا راه طربچه ش بزن امروز نست جفر تو در عهد شہنشاه جہان راه زنی نیست پیدا درہنت بر رخ دولتی شاہ فتنہ آن بچه وجه که پنهان باشد دور نیست این دوره نه ببد که بود بجز از بخت خداوند جهان کس بیدا سایہ زلف تو بر چشمه خوررشید فتاد ختم زلف تو مگر چشمه دادگر است (٤) ردیف های بسیار مشکلی ایجاد کرده و باز در همان مشکلات به لطف و حسن الفاط و پیچیدگی با یه صفایی و آسانی خود را بجای مطلوب میرساند که گویا آن ردیف معمولی است بان آنهمه در ہر موقع حسن صورت ردیف را بخوبی نمایان میسازد : مثلاً - - منهم امروز بلای شب ہجران بر سر کرده در کار تو چون شمع دل و جان بر سر دست انم نه که در دامن تا ویزم دست تا مگر گستر دم لطف تو دامان بر سر سرو بر پا تو سمیرد و مرغان چمن میکنند پیش همه شبناله و افغان بر سر ماه تا با تو تا بد شب مشکین بر دوش سرو رعنا می تو دارد گل خندان بر سر بر گرفت آفتاب تو اگر سایه زمن بازگر باد پاینده مرا سایه سلطان بر سر و بعد مدحیہ فخریہ میگویند ط راه در مصرع اول بمعنی نغمه ایست، و در دوم جاده مدعا است.