Page 267

(٢٦٢) یک خیال باریکیست . ه بعد ازین از گره زلف معنار تسریع پلنه ین از خم ابرو بتان کن محراب خوش براهی چہالی می گلگون منه کا ہیچ بنیاد برین گنبد گردون چو حباب مدتی گردش این دائره ما را از بیم همچو پرکار جلا کرده بهم باز آورد غنچه پیش بار صبح صبا خندان یافت تیم آنچنان برد نشک که دهن پرخون شد پا ازین دائره بیرون بنهم یک سر موی ها گر سرا پای چو پر کار کنندم بد ونیم دامن ایمن مکش ای سرو که چون آب روان من سر در قدمت مینهم و میگذرم (۳) مخلص یعنی گریز که در ان یکتوصی پیرایه نامی تازه تازه بهم پیوسته ، یک قصیده ایست که ردیف آن دست بهت وقافیه ہا ی ہزار ، و نگار ، وبہار دارو و گریز ہای نظمیه گفته میشود . ه سودائی است ورنہ چرا میکند در آز زلفت بعہد معدلت شہر یار دست و نیز در قصیدہ دیگربعد از تشبیب میگوید . ه بعد از ین غم مخورا بدل که غم امروز ہمی روزی دشمن دارای مظفر شدہ است و در ستایش رقص سرود افته رقہ مینویسند . ه