Machine transcription
۲۱۷
شش پنج فارسی
ع ۶ انگاره استانی
ات خود را هم آورده میتواند ممتحن بسیار خوب بخوان گرم، سرد، شرم،
ل، مغز، بزم، گرگ، برد: معلم، این فریق سبق اخذ
الب ابراهیم خوانده یعنی حرف اول را بکدام حرکتی جدا کرده، باقی را
متقضای قانون خود میخواند : ممتحن، بسیار خوب بخواند، خدا،
رسول، صبا، پیاده، حبو، بنو، پوست، لکن، روشن، غنی،
معلم، اینفریق الی عبدالرحمن، عبدالرحیم، وغیره
اده، مگر الفاظ، عین، قبلا اخذ شروع کرده، ممتحن، بسیار خوب
خوان، عبدالغفور، عبدالقدیر، محمد اسلم، غلام صدیق، زمان، آسمان
عبدالقدوس، منصور خان، دحمرنگ، سراسیا، زنبور، تبان،
معلم، این فریق کار اضافت را هم میداند، بلکه جمیع الفاظ
سیت دار را تمام نموده، الی سبق ایمان کلمه نگفتن رسیده،
حن بخوان، کوه شیر دروازه، پادشاه افغانستان، کوه آسمائی،
در قندهار، قلعه هاشم خان، پوستین خفک، کتاب کلان ابتدائیه،
های کابل، پر نور انگور، معلم، این فریق عربی این کتاب را
هم خواند ممتحن بسیار خوب، من از هر یک یکلفظ با دو لفظ از
لام سطر کلام الله شریف را میخواهم، که از قرار همان حرکاتی که دارد.
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
![Scanned page 222 of [Ṭarz-i jadīd-i taʻlīm-i ibtidāʼīyah]](https://storage.googleapis.com/adl-page-images/adl0320/00222.jpg)