Machine transcription
( ۱۸۳ )
ندانی شتر بر نوای عرب
که چوش رقص اندردارد طرب
شتر را چو شور و طرب در سر است
اگر آدمی را نباشد خربست
شکر لب جوانی نی اموختی
که دلها بر اتش چونی سوختی
پدر بارها بانگ بر وی زدی
بتندی اتش دران نی زدی
شبی بادای پر گوش کرد
سماعش پریشان و مدهوش کرد
همی گفت با برچه و انکنده خوی
که اتش بمن در زاین تارنی
ندانی که شوریده حالان مست
چرا برفشاندند در رقص دست
گشاید دری بر دل از واردات
فشاند سر و دست بر کاینات
حلالش بود رقص با دست و سر
که در استینش جانی در روست
مرا بر تلف حرص دانی چرات
چو اوست اگر من نباشم روات
مرا چند کوئی که در خور خویش
حریفی بدست آر همدرد خویش
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
