Page 125

( ۱۱۶ ) وحشی ازینسخن من حدت و حیرت و تعجب زیادی کرده : گفت -- آیا تو دختران مارا گرفته ؟ گفتم -- نی نگرفته ام . گفت -- پس اینچه سخنیست که تو میگوئی ! هر گاه گرفتی بعد از ان خواه گوشتش را بخور ، و خواه با او جفت شو . من درینجا زنده دخترهم در قبیله تو چسان دختر را میگیری ؟ پس از معلومات مفسره که از وحشی مونس خویش گرفتم دانستم که درمابین اقوام وحشیهٔ این سرزمین اصول دادن و گرفتن دختر بنکاح و کابین هیچ جاری و عادت نشده است بلکه هر گاه يك قبیله بر قبیلهٔ دیگر دست بیابند در اثنای اکل اسرادختران جمیله را اکل نکرده استقراش میکنند . باز بر محاورهٔ خویش دوام نموده : گفتم -- بیابگذار این سخنانرا . تو مرا باخود برادر کرده بقبیله ات ببربنگر در نزد من چه خوب طپانچه ها و تفنك ها موجود است که بواسطهٔ آنها هر جنس حیوانر ابسهولت از برایت شکار میکنم . گفت -- نی نی ! توحیوان سفیدی ومن حیوان سیاه . برادرئی ماو توغیرممکن است . توباین شیطانها ( که مقصدش از طپانچه ها و تفنك هـا بود ) مرا و اولادهای مرا شکار کرده خواهی خورد .