Page 124

( 115 ) حیوا وشت مابه خواهید نمود ؟ گفت – بلی ، آیا آن قبیله حیوان نیست ؟ همه گی یکسا نست . گفتم – بنگر که ما این امریکائی که از جنس تست چسان خوب نگهداشته واورا نخورده ایم ! گفت – شما اینرا برادر خوانده اید ، از ان سبب گوشت او بر شماحرام هنود ما در تیا ترا گردیده . ستثنا گفتم دیده شما است. نورده گرفته شکار يچيك گفتم – بیا تا ترا نیز برادر خوانیم و در حق تو احسان هانمائیم . گفت -- خیر اگر در حق من احسان کردن میخواهید مرا آزاد گردانید . گفتم – چون چنین ست تو ما را برادر بخوان . گفت – خیر من شمارا میخورم . ازین محاوره که تا بدنجا با و حشئی مذکور سبقت نمود اینقدر دانستم که اولا این وحشیان دروغ گفتن و خاطر کسی را گرفتن اصلا و قطعا نمی شناسند. واگر باکسی عرض اخوت نمودند گوشت آن برایشان حرام میگردد . پس بازبر استطاقم دوام نموده : گفتم – حالا بگذار اینسخنا نرا ! بیا که با تو برادر شده به قبیله ات برویم . واز تویکدختری گرفته باهم اقربا شویم. نین معا