Page 263

۲۵۱ که یکماه چهل روز آید بکار ز زاهد بود اینقدر هم شعار بود درجه آخر زهد آن که دارند یکساله خرج روان نه از بهر زنا و لازم بود که در جمع زین پیش عازم بود بدین راه از سرور کائنات که بهر تعلق ز راه ثبات بیک ساله خوراکه اهل خویش تردّد نمودی که آید به پیش ولی بهر خوراکه نفس خود بجز وقت موعود فکرش نبود ز وقتی بوقتی طلب مینمود ز فردا گهی فکر خوردن نبود ز زاهد بود نان خورش جان که آرند رغبت برای بدن بود اولش تره همـراه نان دگر سر که باشد خورش ها بجان بود بعد از آن روغن از بهر نان دگر بهترین گوشت باشد عیان مگر گوشت خوردن نباشد مدام مدام ارخورد زهد را نیست کام بزاهد ضرر پیش ناآرد بکار خورد گوشت در هفته گر یکدوبار بخور در زاهد چو خواهش شود به یک روز یکبار باید بود