Page image — the source of record
Machine transcription
۲۵۰
بود در جه بهترین بهرشان که آید وصول غذائی از ان
بود اوسط ایجان من قسم نان که باشد ز جاور جو مجردان
بود شومش نان گندم و زغربال اورانه بپز دمی
و گربیزد آن آردای دو فنون بود از ره زهد این نان برون
تلاذذ بود حکم این نان کنون ز زهد و ز تقواش میدان برون
بفرمود آنسید انبیا که آید ز ملی به خلق خدا
که از بس بحب در جهان این همه نان از مغز گندم خورند
تر اشد از خلقت دان بیان گرفتار نفس و هوابیگمان
قناعت که در زهد افضال بود بود اکتفا از انچه حاصل شود
ندارد نظر بهر وقت دگر همین زهد باشد بدان ایپسرا
و گرغم بود بهر وقت دگر ز شامش بماند برای شحر
بزاهد بود این زطول امل نه کامل بود زهد او در محل
ولی دومی درجه زاهدان بود جمع دارند از خورونان
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.