Page 689

صفت گردن سیمنای تست گردنت همچو گلوی مینا گر خوری آب نماید در صفا وه چه گردن که زبس نازک بود گشت از سایه زلف تو کبود صفت نازکی ان بدنیست بدن نازکت ای دُرّ خوشاب اتصالی شود اندر مهتاب چه بدن رشک گل تازه و تر که شود آبله از تاب نظر صفت پیرهن دلدار است گر بپوشی سمن پیراهن از نزاکت شودت بار بدن بهر پیراهنت ای جان جهان باید از رشته جان بافت کتان تن به پیراهنت ای حور مثال همچو شمعی ست بفانوس خیال صفت سینه پاکیزه اوست سینه صاف تو چون مطلع نور کرده از وی صفت نور ظهور وه عجب سینه که از جوش صفا برده ز آیینه هور شید ضیا وصف پستان نار با راست هست پستان تو ای حور سرشت خوشتر از لیموی بستان بهشت وه چه پستان دو انار خندان ایمن از آفت زخم دندان صفت ساعد سیمین ویست ساعد سیم تو ای ماه لقا برده دست از ید بیضا به ضیا وه چه ساعد چو دو شمع کافور روشنائی ده شام دیجور صفت پنجه رنگین ویست دست و بازوی تو از سر پنجه ساخته پنجه مه را رنجه پنجہ مہر