Page 688

۶۸۴ صفت بوسه لعل لب اوست چون کنم بوسه لعل تو بیان | شود از شوق تو پر آب دهان وه چه بوسه که شگفت الو | غنچه نیم شگفت خوشبو وصف خال لب دلدار ست خال کنج لبت ای ماه لقا | هست خضری بلب آب بقا آن نه خال است نه لعل میگون | بلکه در بدخ گزند و افسون مردم چشم من ای شکر خند | شده بر آتش لعل تو سپند خال چه مردمک دیده حور | نقطه ستر سویدای ظهور صفت سبزه خط یار است خط پر خار تو ای حور سرشت | هست چون سبزه گلزار بهشت نیست آن خط که بروی تو نمود | هست بر آتش خار تو دود وه چه خارست بوجه دلخواه | بر لب آب بقا مهر گیاه صفت حسن صبیح الملیح نه صباحت ز جمالت وجهوش | که ملاحت بودت هم اغوش چه ملاحت نمک خوان جمال | چه صباحت چودم صبح وصال وصف سیب ذقن دلدار ست ای تو بر جمله خوبان سرخیل | هست سیب ذقنت بدر سهیل وه چه سیبی که ز آسیب نگاه | شده ظاهر زنخدان تو چاه صفت غبغب دلدار هست غبغبت هست از ان چه موجی | وندران ماهی سیمین فوجی وه چه غبغب که زبس غنچه و دلال | شده از چین شکن مالا مال