Page 690

۶۷۰ وا چه سر پنجه دو شاخ مرجان | برده از پنجه خورشید عنان صفت موی میان یار است چون کنم وصف میان تو رقم | بجز از موی نیاید بقلم چه بیان را، بکمان ابروی دور | هیچو تار نگه دیده حور هست وصف شکم نرم و لطیف شکم بیکه بود نرم و لطیف | هست بیرون ز مقام تعریف چشکم بالش پر تقانم | برده نرمی و صفا را بریشم صفت حقه ناف یار است حقه ناف تو باشد گرد اب | کاندران شده رء مقصد نایاب ناف چه غنچه نسرین و سمن | نافۀ مشک غزالان ختن صفت کوه سرین کبر است ان سرین شاخ گل نسرین است | از صفا مستعد ریختن است بکمه زان موی میان دارد تاب | بیقرارست چو موج سیماب چه سرین صنعت استاد قدیر | خوش در آور بخم کوهی ز کمر به نهان سرنهان میگویم چون کنم وصف ازان سر نهان | که نگنجد ز نزاکت به بیان گله اینجا ز حیا سر بفگند | طایر حوصله را پر بشکست صفت ساق بلورین است ساق سیمین تو همچون عاج است | که بدان گردن جان محتاج است ساق نی شاخ گلی از نسرین | دور ازو افت دست گلچین وصف رنگینی پای یار است