Page 647

که ناگناه مرا عضو خواهر او ر خند بند سوم دلم شد آئینه از پرتو جمال محمد عین عشقم انبیا و زلف و خال محمد چو آفتاب که از مغرب تا بمشرق رود چنان گرفت جهان حسن بیزوال محمد اگر خیال کنم فکر اوست منظورم و گر بخواب روم بینم خیال محمد نشان مردی اگر در توست از سر عجز بگیر دامن مردان باک و آل محمد شکوه دولت جاهش بس من حصرت شهان عجم اندر تعظیم پیش دال محمد چو رخ ز پرده برون کرد در میان گشت بسوخت آتش دو نشست و می آل محمد خدا که وصف کمالات او بیان سازد کمال نیست که گوئیم ما کمال محمد از ان جواب لبش ما زبان دال دادیم که رنگ و بوی غرض نیست سوال محمد سهی قدان همه رفتند قد خمیده بباغ چو سر کشیده قد سر و خوش نهال محمد چو بیجه در وزبانست نام او طرزی درود بر که فرستاد بر جمال محمد ز ما بروی نبی صد درود باد و سلام همیشه تا که زمین است از سکون آرام بند چهارم خوشا کسی که بود بلبل بهار محمد هزار کنج معانی کند نثار محمد بغیر وصف رخ او نخوانده ام حرفی گرفته بس با جانم اخبار محمد بجای حرف لب وصف لعل لب شاید کرشمه تا بمواخ در جویبار محمد حجم بکشتر می از زبانه قهرش بهشت یک کلی از لطف لاله زار محمد زبان اوست کلید خزینه اسرار کسی که کوهر معنی کند نثار محمد سخن ز خارجی و رافضی مکو با من که پر بود دلم از حب چار یار محمد بیان