Page 609

میکنم زاری بدرگاه تو ای عالی تبار دستگیری کن تو پایم را ز لای غم برآر عاجز و درمانده ام یا پیر پیران دست گیر با تن چون کاه زیر بار غم افتاده ام در میان مار غم همچون الف ستاده ام از هجوم درد حسرت من دل از کف داده‌ام بر درت چون سایه رو از عاجزی بنهاده‌ام عاجز و درمانده ام یا پیر پیران دست گیر بیکس و بی‌ یار و بی غمخوار و حیران مانده‌ام از دماغ آشفتگی در خود پریشان مانده‌ام من به سودمایه در سودای نقصان مانده‌ام نقد جنس مالم و در دست تاوان مانده‌ام عاجز و درمانده ام یا پیر پیران دست گیر جز درت اوی امید ای شاه جیلانی کجا دستگیر جو نتوا ای محبوب سبحانی کجا در همه دیوانگان چون من بیابانی کجا غیر من در دیگری زین سان پریشانی کجا عاجز و درمانده ام یا پیر پیران دست گیر من بغیر لطف تو یاری نمیخواهم ز کس روی عالم گر و نیکی بر دل من چون عسس شد دلم صد چاک از فریاد مانند جرس یک نفس ای شاه جیلانی بفریادم برس عاجز و درمانده ام یا پیر پیران دست گیر کی شود محکم بجز لطف تو کار سست من کس نباید دست جز تو بر گشاد و بست من تا دکن مطلب نیاید بر نشان انگشت من سخت حیرانم بگیر ای شاه جیلان دست من عاجز و درمانده ام یا پیر پیران دست گیر التجا بر هر که بردم او مرا افگند دور دامن هر کس گرفتم او بجا گم زد چو مور بر رخ هر کس گشادم چشم چشم کرد کور بر در لطفت پناه آورده ام با صد غرور عاجز و درمانده ام یا پیر پیران دست گیر بر درت از صدق عزیزی وی جان نهاده نقد جان این شگ پایٹ وان نهاده از بخت