Machine transcription
رباعی
باعشق تو هر کرا سر و کار بود
از هستی خود همیشه بیزار بود
هرکس که سری بیتر عشق کشید
باید که چو منصور سردار بود
رباعی
ایبا رخ تو هر که بیبتاب بود
چون شبنم گل مدام بیخواب بود
غساق شد م روی تو چو شمع
میسوزد و لیک غرق در آب بود
رباعی
چون با رخ تو در دل ریش آمد
یک نمره دل من نفس پیش آمد
رو که تو بهر طرف بهر نثار
سلطان و فقیر و شاه و درویش آمد
رباعی
رخسار تو اتش است زلفین تو دود
یا بیضه خورشید پر زاغ ربود
نی نی که رخ ماه توان زلف سیاه
صبحی ست که در مقابل شام نمود
رباعی
صوفی که زکر هر سحر میجنبد
خزنبک به بد زبان نی میزد
خون دل صد یتیم نوشد چون
در نغمه تار و باده می پرسیزد
رباعی
فکر دهنت چو غنچه خاموشم کرد
یاد نگه چشم تو مدهوشم کرد
ذکر لب تو مرا چو یا قوت گداخت
ابروی کج تو حلقه در گوشم کرد
رباعی
نارنج اگرچه بوی دلبر دارد
بر چهره ز دست دوست جوهر دارد
صفرای فراق را چنان بردار و
کو خود ز فراق رنگ اصفر دارد
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
