Page 523

بکو چون آینه حیران تماشای تو ام کی مژده برهم زند پیش تو چشم باز من دمبدم چون شمع از آب آیم تیغ وفا زندگی میکیر د از سر کردنی سر باز من طرزی از شر شد رسا صوت صدای شعر من در عدم ناکوش سلمان میر آو از من جواب سلمان در قندهار گفته ای خم زلفین پس پر آورده چین گشته بهر چین او نافه چین خوشه چین لعل تو از میگونی برده زماحین گرد خال تو ملکت حبش کرده بزیر نگین خط ز رخت سرزده پاکه بگلزار حسن سایه سنبل بود برورق یاسمین از اثر چشم تو نرگس بیمار باغ می نتوان بی عصا خاسته روی زمین هر نفسی خنده ات جان دگر میدهد روی برد گویت غنچه بخندد جبین پنجه مرجان محت جلوه کند ای نگار دست نگارین خود کرگنی استین ده که در شگفتی مجمع عشاق تو هر زده از قطره ات گریہ بسیار ومین ہست کرت از خدا چشم امید عطا یک نظر از عین لطف بجانب طرزی بیین از طبع خود در قندهار گفته ای قدت طوبی و رویت حورعین دی لب لعل تو چون با معین خرمن حسن کلوسوز تر صد ہزاران همچو یوسف خوشه چین چون تو ماهی ناید از مادر پدید کر باید صد شہور و صد سنین یار مهروی مرا در این زمان صد سلیمانست در زیر نگین زہر دشنام دو آن نوش لب گرچه دار ولعل میگوں انکبین کوه غم خاک مرا بر باد داد ساقیا جامی ز آب آتشین عالمی را گرد تسخیر آن صنم بی سپاه و تاج و بی تخت و نگین این چنین جوری که با طرزی کنی نایدت اندیشه از روز پسین از انتی