Page 388

بر سخن جای چنان درلب او تنگی کرد که نفس سوخته بیرون ز دهان می‌آید لبش خنده از ان تنگ نگیرد که ز راه دهن تنگ نفسان می‌آید زندگی پیر بهین تنگ نکو کیر شود بیستو از بسکه دل از خویش بجان می‌آید بسکه ذکر تو بود ورد شبانروز من پیشتر از همه نامت بزبان می‌آید پیر میکده دی باده فروشی میگفت کر خورد پیر دین باده جوان می‌آید تیر تدبیر کر راست بتقدیر شود کار ناوک ز خم پشت کمان می‌آید ارزو قصر سعادت به نظیری طرف همه بیقصد خدا کو به نشان می‌آید جواب امیر خسرو دهلوی در شام شریفه گفته به قوامکاه با ترکش چو آن مه کیش می‌آید زشادی جان من یک کام از هر نیش می‌آید کوجون چاک از حم سینه من پیش می‌آید که هر ساعت ریشم زان مزه صد نیش می‌آید ز تیمار یک شب تاریک و هیرسند دونفش نمیدانم در ین ماه چه بر من پیش می‌آید کجا کشتم که چابک بکذر عم این شان اندام رسم دور از خیال عقل دور اندیش می‌آید بمیرم و صن بالا بیند یکرو کردن بیا دشن که در پیر کسن دول از خویش می‌آید بجای درد از رحم دلم کرد نمک خیزد زبس اد لعل پر شور شربک بر ریش می‌آید بدل از دوستی نیگرد بردای ریاضتها کسی کز استقامت کرد در می پیش می‌آید کجا سنگی بلی از ذره کمتر شته در زن من ز بس بر دل غم او بیشتر از پیش می‌آید شبان با محنت عشقش بدل پیوند ها دارم مرا عم غم برادر درد وحسرت خویش می‌آید شد کم سو چشم طرزی آب دیده خسرو که بیش است از جشم مرچه باران پیش می‌آید جواب هلالی در دمشق شام گفته چو با دجوی شیر از گشت فرهاد می‌آید روان تا بیستون در ناله و فریاد می‌آید زجای کحد جهم همچون سعید از پیوس مینا شرار گرمی حسنش مرا چون یاد می‌آید