Page 295

عاشق بمیرد پای تو بر سوز درول ار کوی تو چون اشک بسه میگذرد چشمه چشم من از بسکه زند موج بهم گر مژه باز کنم شک بسر میگذرد نگه از چشم تو بر جام شراب افتاد سخن از لعل تو در موج شکر میگذرد گر چه آن موی میان ناب کر دار ولیک پیچ و تاب خم زلفش ز کمر میگذرد یکدم نیست بجائی ز خیال تو قرا عمر من در سفر میگذرد سبکچون برق جهد زندگی از بس بشتاب تا نظر باز کنم عمر در میگذرد راه ناگوی غبار دسبک لغزش پا هر که چون اشک درین راه بر میگذرد طرزی تا آب در نظم ترا دید صدف آب حسرت ز سرو دوش که میگذرد جواب کلیم بغداد بکشه دو چشم مست تو کاهی ز دل کباب نگذرد که خون دل شدگان را بجای آب نگذرد دمی نگشت که ترکان چشم بد ستش ز پاره جگر و لخت دل کباب نگذرد اگر بروی تو پیچد بخویش زلف رواست کدام موی که بر شعله پیچ و تاب نگذرد بسیج رهگذر آن شهوار من نگذشت که موج خون دل مالش بر رکاب نگذرد ز چین زلف تو بوئی بکس نشد که ز رشک چو دل ز خون جگر غوطه مشک ناب نگذرد ز فرقت رخ خوبت نبود هیچ شبی که مرغ فلک از اشک دیده آب نگذرد کهی دوزلف کر شب دلکش تو نشد بتاب گین دل بی تاب پیچ و تاب نگذرد بچشم اهل بصیرت نداشت طرزی آب ز آب دیده عاشق گلی که آب نگذرد جواب کلیم در کابل کشته کر صفا ائینه روحی ترا از آب دهم تاب رخسار توتب لرزه بسیماب دهم کف مشاطه شود ناف غزالان ختن گر با نكشت خم زلف ترا تاب دهم خواب از دیده من چشم فسونساز تو قصه زلف درازت مکرم خواب دهم کسی