Machine transcription
چون ماه با رخ تو تواند مقابله باشد یک آسمان تو تا ماه فاصله
رویت بهر صید دل عاشقان زار بر برگ گل ز سنبل تری نهد تله
جوز لفتان و بوی تو مرغوله بسته است کس ماه را ندیده که بندد بسلسله
آن گل میان حلقه سنبل نشسته بود یا جا گرفته ماه ببرج سنبله
آنانکه نسبتش برخت بگل کنند گویا در آفتاب فروزند مشعله
پیش قد تو سرو بود حرف منحرف پیش رخ تو لاله ز افراط باطله
دی شمع بزم حسن گلو ساز باز کرد شد آتش درون لب پر ز آبله
زان غنچه سان نفس بگلو میکشم فرو کآواز حشر بود از آه در گله
دارند میگشان لب لعل تو مدام از نقل نقل لعل تو در بزم مشغله
چشمم فکر کرده و تان غمزهراه تنگ بر پای عقل زلف کجت بسته سلسله
لعل لبت گرچه طبیبم کجا کند خون تسکینم از زبان تو یکبار بیسله
از شهدال ملک غمت با متاع درد خشمم ز نور اشک و آهم قافله
سر تا بپای شمع صفت حالم است سوخت گویا که داغ عشق تو بود است آکله
در دل نیم بسان صنوبر درین چمن چون غنچه ام بکش عشق تو یکدله
خون دل از پیاله گل میکشم مدام چون بلبلان است و آواز بلبله
ما را که بلبلان گلستان هزار جا بر شاخ گل ز شوق فکنده است غلغله
دست تطاول غم عشق تو عاقبت در کشور وجود من افگند زلزله
بگذر ز ظلم ورنه کنم شکوه با شحن کز صیت عدل اوست جهان پر ز غلغله
یعنی علی عالی و والی ملک دین شاه بلند مرتبه شیر مجادله
در عالم مثال ندارد دگر مثال بنی کرد را میه او را مماثله
ببند اگر شراره شمشیر او بخواب آتش فتد بجان عدو همچو مقله
بآهنگم محبت در زدی یانق
نمیگویم که آه دردی سر
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
