Page 42

آمده بستان تو یک طفل نو آموز ادریس بتدریس تو یک کودک نوپا یاد تو بود مونس یونس بزمانی ذکر زکریایست خیال تو بشبها از نفحه انفاست ای سرور عالم وزشمه انفاس تو ای شاه برا یا بر جان خلیل آتش سوزان شده گلزار در پنجه داود چو موم آمده خارا از باد تو بر باد رود تخت سلیمان وز شوق تو بر آب رود خضر بدریا تاراج شد از دبدبه ات دبدبه خسرو بر باد شد از مرتبتت دولت کسری ذکر تو کند از دل جان آهوی وحشی تسبیح تو گوید زبان صخره صما فرداست همان را که بست حالت امروز امروز عیان از سخنت صورت فردا بسته است پیش عرمت طاق مقرنس خاکت ببر قدس کند جبهه خضرا از بحر سخای تو بود بحر کم از نم وز بحر عطای تو بود قطره چو دریا طبعم بحکال تو چنان نظم دری سفت کاندر روکش شعله کشد حست از شعرا در وصف تو سر زد ز دل صبح مشالم چون مصرح برجسته چو مطلع غرا ای کون و مکان از اثر نور تو پیدا وی پیشروان کرده بدین نور تولا گردید. پرتو عیان انجم و افلاک آمد ز طفیل تو برون آدم و حوا شاهی لبیان تاج ردا بر سر بهرام ردی همه را خواست چو عزم تو بیغما ایوب بلطفت شده پرورده شکیبا ادریس بفضلت شده بر ذروه علیا سنگت عدو تا در دندان تو با سنگ سوراخ شد از غصه دل لولوه لالا یک لمعه از ماه جمالت شره طور یک لقمه از خوان نوالت من سلوی از گرد رهت روشنی سینه تاریک از خاک درت تازگی دیده اعمی ای واقف اسرار رموزات الهی وی عالم اسما خدا وند تعالی با همت عالی تو دین بست براد هم بگذشت پی برق براق تو ز اریی