Page 41

ز ششجهت در رحمت کشوده اند بیا چه دل نهی بسرای که متصل بیند همیشه غنچه این گلشن ست خونین دل رخ از حرارت صفر است و مغز از یاردا ببین که جامه سوسن حبان شده بنے چگونه عارض مر شد سپهر زرین هو مدام در کف نامحرمان گرفتار است مکن دو روزه عمر ای پسر فریب مخور ز آنکه مال تو مار است و جاه تو چاه است دل از جهان همه بر کن بخالقی پیوند چو این نوید شنیدم ز خود شدم بخو پس از دمی که بهوش آمدم بیوی جمال شاهد لا ریب از در یچه غیب بکوش و سعی نما آن رفیعکم مشکور همیشه خار کل و نوش پیش نام دسو مدام در یر قانت نرگس مخمور بزنج علت سردیست مبتلا کافور ببین که داغ دل لاله چون شده ناسور چسان درد کسوف افتاب شد سنجور چوشاهد سر بازار دختر انگور بجاه و مال منال ای جوان مشو مغرور تو غافلانه چرائی باین و آن مسرور که هم غفور ورحیمست و هم صبور وشکور چنانکه رفت ز من عقل و هوش و فهم شعور دلم قرین خرد گشت و دیده منبع نور بطور سینه تجلی نمود و کرد ظهور در نعت اشرف الرسل والانبیا محمد صلی الله ای فرش زیر قدمت عرش اسرار کماهی زلعل تو ظاه ذات تو بر ایجا دجهان علت عا بر مقطع اوراق ابد نام تو تاریخ ممسک نسیم ست ز خلقت دم شهد لب تو چاشنی طینت ادم علیه وسلم جاروب کش خاک درت طره حورا انوار الهی زجبین تو هویدا نور تو بر انوار همان علت اولی بر مطلع دیوان ازل اسم تو طغرا در زیر کلیمت دو سقت ید بیضا شور سخن تو نمک خوان مسیحا