Page 149

یک ساله راه آمدہ کل در هوای باغ این زحمت سفر همه بهر سمر کشید در برک سبز غنچه کل نیست آشکار طوطی ز شاخ سر هوای شکر کشید گفتم که وجه عشرت کل راست چه بود خندید غنچه وز بغل شیشه زر کشید بر ک شکوفه بر کل و نرکس فتاده دید طرز ی زکفشهای کلیم این هنر کشید برک شکوفه رقعه معشوق باغ بود نرکس از ان کرفته و بر چشم تر کشید بردوش خندہ بسته تماشائیات کل تا لب کشودہ رخت بملک دکر کشید تا رنک غنچه شعله بر افروخت در چمن کل چون شرر ز رخنه دیوار سر کشید بر طبع غنچه بسکه کران کشت بار کل تا بسته رخت بار بعزم سفر کشید فریاد سار و بلبل وقمری بلند شد خود را زباغ غنچه ازین شور و شر کشید طوطی غنچه از سر شاخ درخت کل زود آشیان پرید و کوی کوه پر کشید کل زیر بار حاصل یک روزه خسته شد طرز ی ملال طبع ازین رهکذر کشید در تعریف سلطان السلاطین سلطان عبدالحمید خان غازی تا سوده ام ز فخر برین آستان جبین بر بخت من سپهر برین کرد آفرین عبدالحمید خان که خطیبان مجیدش خوانند امام بر حق و سلطان راستین سلطان بما تلحین و شہنشاہ شرق و غرب کامل امام دین و نکہبان مسلمین با قامت خمیدہ چو محراب تکیه زد دو قبلتین بسایه دیوار شاہ دین در پیش روی فتنہ یاجوج حادثات تیغت کشیدہ کرد جہان سد آهنین از بس علوی غزد شرف فرش راست صف نعال بار کهت هفت نشین از وزن سنک پلہ میزان قدر تو نام شهان ز شرم فرو رفته در نگین ہر صبحدم ز روی شرف بر جناب تو چون سایه آفتاب نهد روی بر زمین طرز ی کنی حوالی ذات قدسیش روح الامین کند بدعای تو آفرین در تعریف