Page 592

صحيفه ٥٨٥ سیاحتنامه سه قطعه روی زمین جلدسوم صبح بوقعت بچه از خواب بر خواستم ، و بعد از شست وشوودریشی بالابر آمده حضرت پدورا با جناب شریف زاده مکی و یا باس سابق محمددین افندی در دالان سیگريت کشی گرم صحبت دیدم . سلام داده و بارفقای شان ( صباح الخیر ) گفته از او امر شان جویا شدم . فرمودند : — چای خور ده ایم . دیگر کاری نیست ، بنشين اينحکایت شریف زین العابدین افندی را بشنو ! گفتم — آیا واقعه جنگ شان با افندیان مصری ؟ فرمودند — بلی، میگوید که اگر تو نمیرسیدی زدوخوردشان چسپیده بود. شریف — بلی، آیا همچنین نیست بیگ افندی ؟ گفتم — بلی . همچنین است ! شریف — یعنی،چه عرض کنم . از روزی که با این جماعه قبطیان بیدین همخانه شده ام یکدم راحت نکرده ام، شبها را تا بصبح بسر می آرند. فاحشه های فرنگستانی را اشعار عربی می آموزانند، و آنها با و از بلند آنرا بمقامهای عربی میخوانند و آن ابراهیم مغنی منحوس با آرمونی اصول گرفته آنها را شعر و موسیقی تعلیم میدهد . محمد دین افندی لطیفئه گفت : — یا حضرت السيد ! ازين بشما چه ضرر میرسد بلکه هنو ز بی آنکه يك پیسه مصرف كنید ، وزحمت کشید بشنیدن موسیقی وغز لسرائی اینگونه پریچهره گان کامیاب میشوید ! شریف — لعنت برين پریچهره گان ! از همه بدتر این را بشنوید که این شعرهای عربی در باب يك حكایت خلیفه معظم اسلام (هارون الرشيد) از طرف خودشان و امثال شان کافران ساخته شده که در تیاتر آنرا تصویر وتشهیر کردن میخواهند . لعنت !