Page 573

صحفه ٥٦٦ سیاحتنامه سه قطعه روی زمین جلد سوم ما رفاقت نمائید ممنون میشوم. (حاضرم) گفته بازوی خود را بما داد و ازل تقدیم کردم او نیز قول خود را بقولم انداخته، و بدیگر رفقا (عفو بفرمائید) گفته روان شدیم و در دالان قمره آمده در پیش میز مقابل همدیگر نشستیم. این ماد موازل (کامیلیا) يك محبوبه بالا بلند سیاه چشم-سیاه موی سفید پوست گلگون چهره متناسب الاندام شیرین کلام بیست و چار بیست و پنجساله ایست که طرهٔ طرار خوش پیرایش آن بر جبین یکقدری تنگ ترك او بيكوضع بسیار دلنشینی سایبانی داشت. و دو ابروی سیاه و کم مقوس پیوسته اش بر دو چشم بادامی بزرگ شوخ پرغمزه و نازش مانند دو شهبال چشم باز قسوف ازش که پنجه های مژگانهای بلند برکشته خویش را در صید مرغ دل عشق پیشه گان حیرت زده جمال اجسام لطیفه مانند چنگ شاهین باز داشته بود تیز پروازی حرص دلربایی مینمود! بینی لطیف ظریف متناسبش نه کوتاه و پست ، و نه بلند و دراز بود اما سر بینی سیمینش يك كفیده گی طبیعی لطیفی بهم رسانیده سوراخهای آن بشکل بادامی از طرف نوك بینی تنگتر و از طرف پایان فراختر بنظر می آمد که اینهم از روی فن فیسولوژى ، احتراصات شهوانیه مفرطه اش را مینمود. دهن تنگ ییقدری مایل، و لبهای باريك نوك تاب خورده سرخ بسیاهی متمایلش دلیل کثرت رشك وغيرتش را نشان میداد . زاویه های رخسارش اگرچه نسبت بجسامت وجود نازنین خوش گوشتش کوچکتر مینمود ولی زنخدان چقوری دار قدری طویلترش این قصور چهره اش را بيك لطافت دیگری جلوه گر میساخت . غبغب بسیار لطیف پر گوشت لذت آور ش با گردن سیمین کمتر بلند بسیار شفافش برای گرمی بازار متاع بوسه سحر پردازی ها مینمود. خالهای خدایی مشکین فام کوچک کوچکی