Page 424

صحيفه ٤١٧ سیاحتنامه سه قطعه روی زمین جلد دوم گفتم - تشکر میکنم . حالاچون وقت نمانده شما را وداع میکنم . گفت - بخدا سپردیم ! منهم ( بخدا سپردیم ! ) گفته مجلدنی تمام بر جسر روانه شدم . ومتليك باج سنا را بدستش چسپانیده بر سرك پیاده رو دست چپ پوئيدم . بعد از پنجاه شصت قدم طی مسافه در پیش زینه ئیکه که با کنارهای آهنین گرفته شده بسوی بازارچه ایستگاه و اپورها فرو می آمد چار پنج پته زینه فرو آمده خود را در يك بازار كوچك تخته یی که زمین و دکاکین آن همه چوبین بود یافتم . طرف دریای این بازارچه را بارقهای تکت فروشی مامورین شرکت واپورها ، وطرف جسر آنرا بعضی دکانهای میوه فروشی وشیرینی فروشی ورساله وکتاب و اخبار فروشی ، در بر گرفته است . در منتهای بازار و در پیش دروازه ئیکه مردمان از آنجا بر سطح واپور میر اینديك قهوه خانه منتظم تخته یی نیز موجود بود . ساعت از هفت ده دقیقه گذشته بود . هنوز از عایله موسیو دیمتری اثری معلوم نبود . یکبار به اندیشه افتادم که مبادا رفته باشند . ولی ساعت وعده غلط بودن این اند یشه مرا حکم مینمود . مردمان درین اثنا بگر فتن تکت آغاز نمودند . واپور نمبر ( ۲۱ ) نیز برای حرکت آماده بود . هنوز از عایله موسیو دیمتری خبری پیدانشد . در ینوقت يك اضطراب عجیبی در خود حس میکردم آیا چرا نیامدند ؟ بلکه نیاییند ؟ مبادا رفته باشند ؟ بیمار نشده باشند ؟ و الحاصل از ینگونه شبهه ها وسوالها بسیار ! بحركت و اپور پنجدقیقه مانده بود که از زینه طرف جسر مادام ماری وماد موازل ژان و مادام فریدیس و موسیو شارل و آنتون پدیدار شدند . موسیو دیمتری و مادام دیمتری و پسر بزرگ شان نبودند . مجایکی به استقبال آنها