Page 384

محيفه ۳۷۷ سیاحتنامه سه قطعه روی زمین جلددوم سبحان الله ! دنیاچه بود ، وچه شد ؟ یکوقتی بود که انسا نهایبرهنه بودند ، مجبورشدند که پوستهای حیوانات را از بدن شان بستم ربوده برخود پوشیدند . باز بدرجه رسیدند که ریشق پشم آنهارا آموختند، و ازان عبادر بر کردند . از انهم بالا شده کاشتن پنبه و تربیه پیله را بدست آوردند ، با طلس وديبا افتخار نمودند . باز كل شى ء يرجع الى اصله شده دختران لطيفة الابدان فرنگی بصورت نیم برهنه درکازینوی شیشلی برقص درا مدند ! مرحباحمديت ! که میدانند که رفته رفته سراسر برهنه نبرآیند ! آیا ثروت و توانگری کدام قارون ، وقوت وجودکدام تهمتن نمون، تاب و طاقت به پایان رسانیدن این دریای نایاب عالم سفاهت عیش و عشرت گوناگون تمدن شئون خواهد کردید ؟ بلی بلی ! گرداب نایاب سفاهتهای عالم مدنیت چنان دایره بیسرو پاست که اگر انسانرا عقل سلیم ، ووجدان مستقم رهبرنشود و یکبار خودرادران گرداب نایاب پر تاب نماید از قوة عن المركزيه گردش آن خودرا رهایی دادن محال است . اما تقلید و تعقیب عالم صنایع ، وفنون شهراه مدنیت چنان طريق سعادت نمویست که انسانها و مملکتها را باوج اعلای سعادتها نایل میسازد. درین اثنا سعید بیگ داخل دالان شده بيك شطارت و بشاشت تمامی گفت : - صباح شریف تان بخیر باد بیگ افندی ، آیا بازچه تصورات شاعرانه میپرورانید ؟ گفتم - درین رباعی شاعر تفکر میکنم که گفته است : دیروز چنان وصال جان افروزی ، امروز چنین فراق آتش سوزی افسوس که در دفتر عمرم ایام آنرا روزی نویسد اینراروزی حاشیه: چنانچه در دیگر کره [کمی؟] طلوعی از طریق [دو[شیزه]؟ و مرد د[و؟] [عجوز؟] سراپا برهنه [لخ؟] همران دو تابلوها [متم] درین ، مطبوعات بر دوش گرفته نطق کار بماوز[؟] نموده [فرما؟] [بگوشها؟] میزند و لیکن از آن زمان [فر؟] در آن گمان نمیکنند که در این [عالم؟] را برهنگی می[ناز؟]ند ۱۲ م . د