Page 492

جلد سوم ٧٩ كتاب الكفالة لم يوا فينی به كان القول قول الطالب المال لازم على الكفيل (قاضیخان) شخصی ضامن شد بنفس دیگری تا شب و گفت که اگر وفا نکردم بسپردنش فردا پس بر من لازم باشد آن مالیکہ تر است بر او بعد از ان ضامن و طلب کننده حق اختلاف کردند پس ضامن گفت که وفا کرده ام بتو بسپردن آنضامن دهنده و طلب کننده حق گفت که نسپرده او بمن درینصورت معتبر قول طلب کننده حق است و آن مال لازمست بر ضامن ۱۲ رجل كفل بنفس رجل على اندان لم يواف به في وقت كذا فعليه المال الذي للطالب على المكفول به وشرط الكفيل فى الكفالة على انه بري من الكفالة اذا وافاه في المسجد الاعظم فوافي به في ذلك المكان يومئذ واشهد على ذلك وتغيب الطالب برى الكفيل من الكفالة بالنفس والمال جميعا وكذا لو كان ذلك في الكفالة بالنفس وحدها (قاضیخان) مردی ضامن شد بنفس دیگری بشر طیکه اگر وفا نکرده بسپردنش در فلان وقت پس لازم باشد بر او آن ما لیکه است بر طلب کننده حق را بر ضامن دهنده وضامن شرط نمود در ضامنی خود این را که از ضامنی خلاص باشم وقتیکه و فای نمودم بسپردن او در مسجد کلان پس ضامن وفا نمود بسپردنش در آن جای در آن روز و شاهدان گرفت بر آن وفا نمودن خود و غایب شده بود طلب کننده حق خلاص میشود ضامن از ضامنی نفس و مال و همچنین حکم است اگر آن شرط ذکر شده بود تنها در ضامنی نفس و وفا نمود ضامن در همان جا و همان وقت و شاهد گرفت بر آن ومن كفل بنفس رجل وقال ان لم يواف به غدا او لم يدفعه اليك او غاب عنك فالمال الذي عليه للطالب عليه فات فائده ضمان بشرط براءت فائده مکفول قبل الغد مرد