Page 303

جلد سوم كتاب الوكالة بمال خود اگر رضای او باشد بر قبض کننده دین و اگر رضای او باشد رجوع بكند بر امر كننده المامور بقضاء الدين اذا قضى يجع المربه يرجع بمثل ما امربه ولو قضى اردامما فايدة وكيل بادا روین اجودیا امربه يرجع بمثل ما ادى (عالمكيريه) مامور با داكردن دين لاديرو را د وقتیکه ادا بكند خوبتر از انچيزيكه مامور شده بآنچيز رجوع بكند بمانند انچیزیکه مامور شده با نچیزیکر ادا کرور دی ترو بدتر از انچیزیکه مامور شده بآنچيز رجوع بکند بمانند انچیزیکه ادا کرده وفي نوادر هشام عن محمد رجل دفع الى رجل الف درهم وامره ان يعطينات فاعطاه المامور غيرها من عنده او باعه بها ثوبا او كان للمامور على المقيم فجعلها قصاصا منها فهذا كله جائز ولا يكون متطوعا فيما ادى وان دفع اليه غلاما وقال بعه واعط فلانا ثمنه قضاء له مما على فاعطاء على مثل ثمن الغلام قبل ان يبيعه قضاء بماله على رب الغلام فهو متطوع في هذا (عالمكيريه) و در کتاب نوادر هشام روایت کرده از امام محمد صاحب رحمه الله که اگر شخصی داد بدیگری یکهزار درهم را و امر کرد او را که بدهد آنرا بدان دارا و پس مامور داد بصاحب دین غیر از ان درمها از نزد خود یا فروخت بصاحبه بعوض آن هزار درم جامه را یاما مور ابران صاحب دین یکهزار درم دین بودیپ گردانید آن در مهار ابدل از ان دین پس همه این مذکور رواست و ما مورین نیکی کنند و در انجزیکه ادا کرده و اگر امر کنندہ داد ہمامور غلام خود را و گفت که بفروش آن غلام را وبده بفلان بهاء او را از برای ادا کردن چیزیکه اور ابرین پس مامور داد بصاحب دین از خود مانند بهار غلام را پیش از فروختن غلام اداری ادا کردن دین او که بر صاحب غلام است پس مامور متبرع دنیکی کننده است وان دادن