Page 294

کتاب الوکاله جلد سوم وقتی که بدهد مدیون بصاحب دین چیزی معین را و بگوید مرا و را که بفروش آن چیز معین را و بگیر حق خود را از بهای او و صاحب دین فروخت او را و قبض کرد بها را و هلاک شد در دست او پس هلاک میشود از مال مدیون تا وقتی که صاحب دین نو قبض نکرده باشد بها را برای خود و اگر مدیون گفته بود که بفروشش در حق خود پس صاحب دین فروخت و او را و قبض کرد بهاء او را میگردد قبض کننده حق خود را تا اگر هلاک شد پس از فروختن هلاک میشود از مال قبض کننده ولو احتال الطالب بالمال على آخر لم يكن للوكيل بالقبض ان يقبضه من المحتال عليه ولا من المحيل فان توي ما له وتما الدین علی المحیل فالوكيل يملك الطلب (عالمكيري) و اگر حواله شد طلب کننده دین از طرف مدیون بآن دین بر شخص دیگر نیست مر وکیل بقبض کردن آن دین را که قبض بکند آن دین را از ان شخص که باو حواله شده و نه از حواله کننده دین که مدیون باشد پس اگر حاصل نشد مال از محتال علیه و پس گشت آن دین بر حواله کننده پس وکیل باز مالک می شود طلب را از مدیون وكذلك لواشترى الموكل بالمال عبدا من المطلوب فاستحق في يده اورده لعيب بقضاء بعد القبض او بغير قضاء قبل القبض او بخيار فالوكيل على وكالته وكذا لو قبض الدراهم فوجد ها زيوفا (عالمكيري) فایده (قبض وکیل از محتال علیه یا از محیل)