Page 293

جلد سوم ۲۸۶ کتاب الوکاله و وقتیکه کسی وکیل بکیرد شخصی را بقبض کردن دینکه مرا و را است بر دیگری پس وکیل قبض کرد آن دین را پس یافت آن در مهارا زیوف یا ستوقیه یا نبهرج یا قطعی و وکیل رد کرد آن در مها را بر ان دیگری پس قیاس آنست که ضامن میشود وکیل مؤکل خود را و در استحسان ضامن نمیشود و صحیح آنست که این قیاس و استحسان در آن صورت است که آن در مهارا زیوف یافت یا نبهرج و وکیل اراده کرد که رد میکنم آنرا پس قیاس آنست که نیست مر وکیل را رد کردن بر مدیون بدون خبر جستن از رای موکل خود و وقتیکه رد کندش ضامن میشود موکل خود را و در استحسان میرسد او را رد کردن بدون جستجو کردن از رای موکل خود پس وقتیکه وکیل رد کرد بر مدیون ضامن نمیشود برای موکل خود و اما در ستوقیه و قطعی پس میرسد آن وکیل را که رد بکند آنها را بدون خبر کردن موکل و وقتیکه رد کند آنها را ضامن نمی شود نه در قیاس و نه در استحسان ۱۲ فایده توکیل مدیون داین را مبیع المديون اذا دفع الى صاحب الدين عينا فقال بعه وخذ حقك منه فباعه وقبض الثمن وهلك في يده يهلك من مال المديون مالم يحدث رب الدين فيها قبضا لنفسه ولو قال بعه بحقك فباعه وقبض الثمن يصير قابضا حقه حتى لو هلك بعد ذلك يهلك من مال القابض (عالمگیری)