Page 284

کتاب الوکالة جلد سوم راست میکوئی وضع آور دمدیون از دادن دین صحیت مرا درا که منع کند از دادن دوان لو وكل رجلا بقبض الدين له على آخر و غاب الطالب فاد على الغريم بعد تصديقه الوكيل انه قدا وفاء الطالب لا يحتاج الوكيل الى اقا لمينة ولا الى احضار الطالب ليحلف لكن يقال للغريم ادفع الدين الى الوكيل ثم اتبع الطالب وحلفه ان اردت يمينه فان حلف والا رجعت اليه (صورة الفتاوى) و اگر کسی وکیل گرفت شخصی را بقبض کردن آن دین که مرا و را بو د بر دیگر شخصی غائب شد موکل پس دعوی کرد دیمد ا رپس از راست کو کردن او وکیلار که بدرستی آن دین را رسانده ام بموکل محتاج نمیشود وکیل بگذرانیدن گواهان و بخار ضر کردن موکل برای آنکه قسم بکند مکر گفته شود مروین دار را که بده دین را بو کیل پس طلب کن از موکل و سوگند بده او را اگر تو اراده کرد ی مین او را پس اگر موکل قسم کرد بهتر و اگر نکر د رجوع میکنی تو برا و رجل عليه دين لرجل فجاء رجل الى المديون وقال ادفع الى ما لفلان عليك من الدين فانه سيجيز قبضي وانه ما و كلني بقبضه فدفع المديون اليه المال فضاع المال في يد القابض ثم جاء صاحب الدين و اجاز قبضه لا يصح اجازته (قاضيخان) شخصی برو دین بود مردی را در آمد شخص دیگر نزد دیندار و گفت که بده بمن انچیز یکه مهر فلانش را بر خو است از دین او د بدرستی که انصاحب دین زو دست که اجازه کند قبض برام فایده مدیون گفت که این بموکل دادم وکیل محتاج ببینه نمیشود