Page 283

کتاب الوکاله ۲۷۶ بر دین موکل قبول نشود گواهان و زیرا که گواهان بر دین قبول میشود که از خصم و باقرار کردن دیندار ثابت نمیشود وکالت پس وکیل نمیشود خصم آیا تو نمی بینی که بدرستی دین دار اکر اقرار کرد بوکالت او پس گفت وکیل که من ثابت میکنم وکالت خود را بگواهان زیرا که میترسم از اینکه حاضر شود موکل و منکر شود از وکالت من قبول میشود گواهان او اگر چه این گواهی بر مقربست وکذلک الوصی اذا اقر المدیون بالوصاية وانكر الدين فاثبت الوصي الوصاية بالبينة قبلت بینته (قاضیخان) و همچنین وصی وقتیکه اقرار بکند دین دار بوصایت او و منکر شود از دین آن پس ثابت کند وصی وصایت خود را بگواهان قبول میشود گواهان او ..... و كذا الرجل اذا ادعى دينا على ميت واحضر وارثا فاقر الوارث بالدين فقال المدعى انا اثبت الدين بالبينة واقام البينة قبلت بینته (قاضیخان) و همچنین وقتیکه دعوی بکند دین را بر مرده و آن شخص حاضر کند وارث او را پس اقرار کند آن وارث بدین او پس بگوید آن شخص که من ثابت میکنم دین خود را بگواهان و گذرانید گواهان را قبول میشود گواهان لجل قال لاخران فلانا و كلني بقبض ماله عليك من الدين فقال المديون صدقت و امتنع عن الدفع ليس له ان يمنع (قاضیخان) شخصی گفت مردیگر یرا که بدرستی فلان شخص وکیل کرد اینده مرا بقبض کردن آن چیز که مرا و راست بر شما از دین پس گفت دیندار که فایده مدیون منع کردنی دادن دین را بوکیل المراة