Page image — the source of record
Machine transcription
جلد سوم
۲۷۸
کتاب الوکاله
بدرستی که او مرا وکیل نکردہ بقبض کردن آن دین پس داد دین ابراہی
او آنمال را و پلاک شد آن مال در دست قبض کننده دین پس آند صاحب
دین و اجازه کرد قبض او را صحیح میشود اجازه او ولوکان للمديون
فی ید رجل وديعة فجاء المودع الى صاحب الوديعة وقال له
اجعل و ديعتك قضاء لفلان من حقه الذي عليك فانه
سجيز قبضى لذلك ففعل المديون ذلك وجعلها قضاء
لحق فلان لديه و امر المودع بقبضها لصاحب الدين
ثم قدم الطالب و اجاز ذلك وقال صاحب الوديعة
للمودع لا تدفعها الى الطالب و لا تقبضها له صح نهيه
اذا لم يكن المودع قبضها لصاحب الدين و ان كان
المودع قبضها لصاحب الدين فقد صارت لهما
الدين كان الطالب قبضها من المودع رقا ضيخان
و اگر دیندار یرا در دست شخصی امانتی بود و آن شخص که امانت نزد او
نهاده شده بود بصاحب امانت آمد و گفت او را که بگردان امانت خود را
ادا و عوض مر فلان را از ان حقش که بزدمه تست زیرا که آن فلان زودی
که اجازه میکند قبض مرا مر آن حق را و مدیون کرد آن فعل را و گردانید آن
امانت را ادا کردن مرحق آن فلان را که در نزد اوست و صاحب امانت
امر کرد آن امانت دار را بقبض کردن امانت برای صاحب دین پسر آمد صاحب دی
و اجازه کرد او را از ان قبض و صاحب امانت گفت مرامانتدار را که مده اور ابصاحب دین
فایده
بیان قضای دین
بودیعت
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.