Page 265

جلد سوم ۲۵۸ کتاب الوکاله وقت التوكيل فاذا احضره وقال وكلت هذا الرجل يخاصم عني مع هذا الرجل ومع كل من لي عليه حق بالكوفة فان القاضي يقبل التوكيل و يجعله خصما وان لم يعرف باسمه و نسبه ( خلاصة الفتاوى و اگر قاضی موکل را بنام و نسب نمیشناخت پس غائب شد ان موکل و حاضر گردانید ان وکیل مردیرا که مر موکل را بر او مالی بود و گو سیل گذرانید گواها نرا که بدرستی آن کسیکه وکیل کرد انیده مرا فلان ولد فلان است قبول میشود گواهان و بر وکالت و کافی است گذرانیدن گواهان بر آنکه بدرستی موکل فلان پسر فلانست این حکم وقتی است که موکل حاضر کرده باشد خصمی را نزد قاضی در وقت وکیل گرفتن و وقتیکه حاضر کند موکل خصمی را و بگوید که وکیل گرفتم این مرد را که مخاصمه کند از جانب من با این مرد و با هر آن کسیکه مرا بر او حقی باشد در کوفه پس بدرستی که قاضی قبول کند آن وکیل کردانیدن را و خصم بگرداند آن وکیل را اگرچه قاضی نمیشناسد موکل را بنام او و نسب او و ليس للعبد ان يوكل وكيلا لخصومة احد يدعى رقبته او يدعي جراحة جرحها اياه العبد او جرح هو العبد ولا بالصلح في ذلك (عالمگيري ) و نیست مر غلام را که بگیرد وکیلی را بخصومت کسیکه دعوی میکند رقبه او را یا دعوی میکند زخمی را که زخمی گردانیده او را آن غلام یا زخمی گردانیده او آن غلام را و نیز غلام را نیست که وکیل گرداند شخصی را بصلح در آن دعویها وله ان يوكل فائده توكيل غلام کسیرا بخصومت مدعى رقبه او شخصی