Page 266

جلد سوم ۲۵۹ کتاب الوکاله في خصومته الاخر حق على عبده من كسبه اي الذي هو مكتسب العبد او جنى عبداً عليه اوريد في رقبته لانه في كسبه خصم (عالمكيري) و بست مرغلام را که وکیل بگیرد بخصومت کسی که جنایت کرد، باشد بر غلام غلام که از کسب او باشد و یا جنایت کرده باشد غلام آن غلام بر آنکس یا آنکس دعوی میکرد رقبه آن غلام را که از کسب او است زیرا که بدرستی آن غلام در کسب خود خصم است ولو وكل رجلا بطلب حقوقه وقبضها والخصومة فيها على ان لا يجوز صلحه ولا تعديله شاهدا يشهد عليه بشئ يبطل حقا فالوكالة على هذا الشرط جائزة فان اقر هذا الوكيل ان الطالب قبض هذا الحق من الغريم لم يجز ذلك على الموكل (عالمكيري) واگر وکیل گرفت دیگر برا بطلب کردن همه حقهای خود بقبض کردن آنها و بخصومت کردن در آنها بشرط انکه روا نباشد صلح آن وکیل و نه تعدیل کردن او گواهان را که شاهدی میدهد بر او بچیزی که باطل میکند حق را پس وکالت بر این شرط رواست پس اگر آن وکیل اقرار کرد که بدرستی آن موکل قبض کرده این حق را از ان دیندار این اقرار روا نمی شود بر موکل او فان قال الوكيل قد قبضت انا هذا الحق من الغريم فضاع اوقال دفعته الى الطالب صح اقراره وبرئ الغريم في نوا در ابن سماعة عن ابي يوسف ح اذا باع المضارب عبداً فائده توکیل بشرط عدم صلح وکیل فائده توکیل مشتری رب المال را بقبض غلام از مضاربه