Page 363

۳۲ چون همای سایه پرور از سرم پر وا گرفت طایر نحسی مرا در زیر بال و پر گرفت لافتی الاعلی لاسيف الا ذوالفقار عایشه اذیال لطف ساقی کوثر گرفت ایضاً ای فلک سرگشته و خونین جگر کردی مرا سم رسلک قصم درانی بدر کردی مرا کوکب بختم شد محبوس زندان مریخ دور از وصل غزير لب شکر کردی مرا غرق بحر حیرتم هرگز نمی یابم کنار از ندامت خاک عالم را بسر کردی مرا باغ امید مرا در اعتدال آخر خزان برنخوردم زین حدیقه بی ثمر کردی مرا طوطی طبعم اسیر دام هجران گشته است چرخ گردون عاقبت بی بال و پرکردی مرا حق چه ناحق شد بمن جویا نمیبینمت نام و رقم جنگ شیر از که بود و بی پسر کردی مرا عایشه از کوره هجرت برونشد چون حدید این چه اسرار ست ندانم دل حجر کردی مرا ایضاً مطرب دوران چو آهنگ سماع آغاز کرد مشتری در رقص آمد زهره طرح ناز کرد خواستم یکجذبه بزم عیش را برپا کنم این بلای ناگهانی از کجا آواز کرد بی نصیب از فضل حق از لطف پیغمبر شود آنکه محرومم ز وصل همدم همر از کرد کور بادا چشم آن کلب لعین نابکار بشکند دستی که قصد سینه شهباز کرد