Page 364

۳۳۱ نور چشما گل نچیدی از ریاض عمر خویش عاقبت چرخ هم بکام ومطلب غماز کرد یوسف گل پیرهن آن طوطی شکر شکن بلبل شیرین سخن از دست من پرواز کرد عالمی در عشره نند و ما هم اغوش غمیم بسته شد بر ما در شادی مصیبت باز کرد آن خداوندی که هفتاد و دو ملت افرید قسمت عاليش را هر دم بسوز وساز کرد ايضاً ای دریغا مخزن در و گهر را باختم افسر عز و شرف هم تاج سر را باختم گوهر یکدانه از دستم تلف شد وای وای صاحب عقل و خرد فهم و هنر را باختم نونهال باغ عشرت غنچه نخل مراد شاهد رعنا ملیحے سیم بر را باختم رستم ثانی هژبر صف شکن بهرام گرد صفدر میدان امیر نامور را باختم گلغذاری گلرخی گلچهره گلسیرین ایعزیزا یوسف زرین کمر را باختم شمس طلعت مه قامه جبین فرخ لقا شمع بزم انجمن رشک قمر را باختم نور دیده قوت دل مرهم ریش صدد فرح مفرحخوان لخت جگر را باختم طوطی شکر شکن هم بلبل شیرین سخن هم هما هم شاهباز بحر و بر را باختم زینت و زیبے نظام مملکت ذوالاحترام خاتم ملک سلیمان کان زر را باختم داد از دست فلک بیداد از جور سپهر خسرو خوبان نگار لب شکر را باختم