Page 125

جلد چهارم ۱۲۰ کتاب دعوی وفي فتاوى المصنف رح اذا ادعى عدم العلم بانه ملكه وقت البيع يصدق ولذا قال في نهج النجاة اقول وهذا اذا لم يكن المدعى حاضره او لا تسمع دعواه فقد قالوا يعذر الوارث والوصى والمتولي بالتناقض للجهل في موضع الخفاء وقال الاستروشنى رحمه الله تعا اشترى دار الطفله من نفسه فكبر الابن ولم يعلم ثم باعها الاب وسلمها للمشتري ثم استاجرها الابن منه ثم علم بما صنع الاب فادعى الدار تقبل ولا يصير متناقضا بالاستيجار لان فيه خفاء (رد المختار) در فتاوای کتاب تنویر الابصارع مذکور است که اگر مدعی دعوی کند عدم علم خود را باینکه بدرستیکه این مبیعه ملک من بود در وقت فروختن راست گوی کرده میشود درین دعوی و از جهت گفته است در کتاب نهج النجات که من میگویم که این اخلاف که ندیده و ناشیدن چنین دعوی در آنوقتست که مدعی در وقت فروختن معذور نباشد و اگر در آنوقت معذور باشد پس شنیده میشود دعوایش زیرا که علمای گفته که معذور داشته میشود وارث و وصی و متولی وقت تناقض از جهت جاهل بودنش در جائیکه پوشیده باشد بر او حال مبیعه چنانکه در کتاب استروشنی مذکور است که کسی خرید سرای خود را از نفس خود برای طفل خود پس پسرش کبیر شد و خبر نبود بان بعد ازان پدرش فروخت آنرا برا و سپرده آنرا بخرید بعد از ان پسر باجاره گرفت آنرا از خرنده بعد ازان عالم شد بکاریکه پدرش کرده بود آنرا پس دعوی کرد آن سرا را قبول میشود دعوای او و تناقض نمیکرد و بسبب الجار گرفتن زیرا که درینصورت حال براو پوشیده است رجل ادعی داراني ید انسان وقال في دعواه هذه الداركانت لا يجي فلان