Page 126

کتاب دعوی ۱۲۱ لابی فلان مات وترکها میراثا لی ولاختی فلانة ولاوارث له غیرنا وترک دوابا وثیابا فقسمنا المیراث و وقعت هذه الدار فی نصیبی بالقسمة والیوم جمیع هذه الدار ملکی بهذا السبب و فی ید هذا بغیر حق فدعواه صحیحة ولکن لابد وان یقول واخذت اختی نصیبها من تلک الاموال حتی تصح منه مطالبة المدعی علیه بتسلیم کل الدار الیه ولوکان قال فی دعواه مات ابی وترکها میراثا لی ولاختی ثم ان اختی اقرت بجمیعها لی فصدقتها فی اقرارها فالصحیح انه لا تصح دعواه فی الثلث کذا فی المحیط (عالمگیری) مردی دعوی نمود سرائیرا که در دست مرد دیگر بود و گفت در دعوای خود که این سرای از پدرم فلان بود مرده است و میراث گذشته است آنرا برای من و خواهرم فلانة است و حال اینکه نیست پدرمرا وارثی غیر از ما و میراث گذاشته است پدرما چهار پایان و جامهارا و ما تقسیم کردیم آن میراث را و رسید این سرای در حصه من بسبب تقسیم و امروز جمیع این سرای ملک منش همین سبب و در دست اینمرد بغیر حق است پس دعوای او صحیح است ولکن ناچار یست ازینکه بگوید در دعوای خود که گرفته است خواهرم حصه خود را از همین مالها که صحیح شود طلب کردن او از مدعی علیه سپاریدن همه سرای را باو واگر گفت مدعی در دعوای خود که پدرم مرده است و میراث گذشته است این سرایرا برای من و خواهر من پس ازان اقرار کرد خواهر من تمامی بشمرا برای من من راست گوی گردانیدم خواهرم را درین اقرار او پس قول صحیح اینست که صحیح نمیشود دعوای او در سوم حصه سرای که حصه خواهر او است همچنین ذکر شده است در کتاب محیط