Page 119

جلد چهارم ۱۱۴ کتاب دعوی والخامسة لو شهدوانه اشتراها من فلان بكذا ونقده الثمن اوشهدوا ان فلانا باعها منه بكذا ولم يزيدوا على ذالك لا تقبل شهادتهم ولو شهدوا ان فلانا باعها منه بكذا وكانت الدار فى يديه وقت البيع ذكر الناطقى انه لا تقبل هذه الشهادة اذا كانت الدار فى يد المدعى وقت الخصومة ولوشهدوا انه اشتری من ذى اليد بكذا وهو يدعى ذالك ولم يزيدوا عليه جازت شهادتهم (قاضیخان) وجه پنجم آنست که اگر گواهی دادند که بدرستی این سرای را مدعی خریده است از فلان باینقدر درم و نقد داده است بفروشنده بهای آنرا یا گواهی دادند که مدیران فلان فروخته است آنرا بمدعی باینقدر و بران زیاده نگفتند درین دو صورت قبول کرده نمیشود گواهی ایشان و اگر گواهی دادند که بدرستی فلان فروخته ست این سرایرا بمدعی باینقدر درم و آنسرای در دست فروشنده بود وقت فروختن آن ذکر کرده است امام ناطفی که قبول کرده نمیشود این گواهی اگر باشد آن سرای در دست شخص سوم در وقت دعوی کردن و اگر گواهی دادند که بدرستی مدعی خریده است این سرای را از ذوالید باین قدر درم و حال آنکه مدعی چنین دعوی میکرد و نه افزودند گواهان بران گفتن خود چیز برا ر و است گواهی ایشان رجل ادعى دارا فى يد رجل انها دار فلان الغائب ولى على الغائب الف درهم وان الغائب كان رهن عنده الدار بالالف التي له عليه منذ شهر ووضعها اليه وان المدعى قبضها منه ثمر ان الغائب بعد ذالك استعارها منه فاعارها اياه واقام البيئة والذى فى يده الدار يزعم ان الدار داره اشتراها من ذالك الغائب امس او قال اشتريتها