Page 120

کتاب دعوی ۱۱۵ كتاب جلد چهارم منه منذعشرة ايام واقام البينة على ذلك فان القاضى يقضى ببينة الرهن فان قال ذو اليد انا انقض البيع فان القاضى لا ينقض بيعه على الغائب حتى يحضر الغائب وكذ الوكان المدعى يدعى الاستيجار مكان الرهن ولو كان مكان المرتهن والمستأجر رجل يدعى ملك الدار و يزعم انه اشتراها من الغائب منذ شهر و ذواليد يدعى الشراء منذ عشرة ايام فان القاضى يقضى للمدعى وينقض البيع الثاني الذي يدعى صاحب اليد فان كان شهود المدعى لم يشهدوا على الغائب بقبض الثمن من المدعى فان القاضى يأخذ منه الثمن و يسلم الدار الى المدعى ويكون الثمن عنده حتى يحضره الغائب كذا ذكره في المنتقى (قاضیخان) مردی دعوی نمود سراییرا که در دست مرد دیگر بود که این سرای از فلان مرد غائبست و مرا بر ان غائب هزار درم است و بدرستی که آنغائب مدت یکماه میشود که گرو نهام است نزد من آن سرای را بآن هزار درم که مراست بر غائب و داده است آنغائب آن سرايرا بمن و من قبض کرده ام آنسرايرا ازو بعد از ان غائب بعاریت خواست سرایرا از من پس بعاریت دادم او را و شاهدان گذرانید مدعی باید دعوای خودذوالیدمی گفت که این سرای از من است که خریده ام آنرا از همان غائب د یری یا از مدت ده روز و گذرانید گواهانرا بان گفته خود پس بدرستی که قاضی حکم کند بگواهان گروگیرنده واگر ذوالید گفت که من میشکنم عقد بیع را بدرستیکه قاضی نکند بیع اور ابر غائب تا که حاضر شود غائب نزد قاضی و همچنین حکم است اگر مدعی